Woensdag 5 augustus, de opening van de Facelift expositie van 7 meiden en 1 jongen van de Koppeling in Amsterdam Zuidoost.
Het is bijna 9.30 uur. Langzaamaan druppelen de mensen het terrein op: medewerkers, stafleden, de directeur, de jongeren, enkelen genodigden, wat vrienden en familieleden.
En dan heten Riska en Nienke iedereen welkom en vertellen hoe geraakt en ontroerd zij zijn door het harde werken en de inzet van de jongeren. Door hun verhalen en door het feit dat zij die dùrven te vertellen. Aan ons, aan de anderen, aan de wereld buiten.
Na de speech van de directeur volgt Freke. Freke was, samen met Loes, als begeleider nauw betrokken bij de workshops. Daarnaast speelde zij een grote rol in de beslissing om het project Facelift bij de Koppeling te doen.
'je mag er zijn, je doet er toe, wie je ook bent, en wat je situatie ook maar is'
Project Facelift biedt een podium aan sociaal geïsoleerde groepen en geeft hen een gezicht en een stem. Kijk door hun ogen en hoor hun verhalen. 'Dàt uitgangspunt, vertelt Freke, ‘was voor mij de belangrijkste reden dat ik dit project hier wilde doen. Mensen zijn vaak geneigd over anderen te oordelen. De vraag is echter, mag je oordelen over iemand terwijl je eigenlijk maar weinig van diegene afweet?
Door de maskers en geluidsopnames kun je op een andere manier naar buiten treden. De verhalen zijn bijzonder, vaak indringend. Iets waarvan niet veel mensen weet hebben maar waarvan ik vind dat ze gehoord mogen worden: je mag er zijn, je doet er toe, wie je ook bent, en wat je situatie ook maar is.’
Voor de 8 jongeren is dit hun eerste expositie. Voor het eerst staan ze in de spotlights. Hun werk is niet alleen creatief gezien van een heel hoog niveau. Het is met name de ontwapende intimiteit, de eerlijkheid, openheid en hun ongelooflijke lef om in woord en beeld hun gedachten, kwetsbaarheid, wensen, ervaringen, dromen en verborgen stukjes van hun ziel bloot te geven. De Facelft Expowagen schittert in de felle zon. Het is bloedheet, maar ik ril. Kippenvel.
[door Mariëlle]
.jpg)
Volle zwarte lippen, een dikke zwarte traan en een groot zwart oog. Het andere oog gaat schuil achter een roze haarlok. Het is het masker van A. Aan de randen van de mal komen stukjes tekst die ze uit de krant heeft geknipt. A. houdt van kranten en teksten. Zinnen op haar t-shirt, woorden op haar petje, maar ook haar armen en handen staan vol met flarden lyrics, pakkende woorden, dingen die haar aanspreken.
